Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Cornerstone ή αλλιώς... ακρογωνιαίος λίθος





6-12-08


Τον προηγούμενο Δεκέμβρη όταν συνέβει το κακό βρισκόμουν σπίτι ακούγοντας τους arctic monkeys . Η τηλεόραση ήταν ανοιχτή στο δωμάτιο της αδερφής μου ενώ αυτή μαγείρευε με τον γκόμενο της στη κουζίνα. Ετοιμαζόμουν να βγώ όταν μου είπαν κατα λέξη σκοτώσανε ένα παιδί στα εξάρχεια αλλά τους προκάλεσε , γίνονται επεισόδια στο κέντρο, να προσέχεις ... ύστερα γυρίσανε στις κατσαρόλες τους ατάραχοι να γυρνάνε τις κουτάλες γύρω απο τον ερωτικό τους μικρόκοσμο. Έγινε τσακωμός που δεν αφορά κανέναν, μπήκα στο δωμάτιο μου, έκλεισα τις πόρτες, απορρόφησα όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούσα απο τα blogs, πήρα τηλέφωνα, έστειλα μηνύματα, όλα συγκεχιμένα, ήπια δύο ποτήρια γεμάτα αλκοόλ, έκλεισα τη μουσική, φόρεσα το μπουφάν νοιώθοντας το αίμα μου να αφρίζει στον εγκεφαλό μου και ξεκίνησα για τα εξάρχεια.

6-12-09

Έχω γυρίσει απο το Λονδίνο. Υπέροχα.
Μου λείπει. Πρώτο ταξίδι μετά απο επίπονη προσπάθεια. Το σίγουρο είναι ότι θα το θυμάμαι για πολλούς λόγους που δεν αφορούν κανέναν. Μαθαίνω ότι ο Κ. πέθανε. Για κάποιο λόγο όποτε τον έβλεπα με φώναζε beck. Η αλήθεια είναι ότι με κολάκευε... αν και γω του το έπαιζα απορημένος με την σύγκριση .
Είμαι στο σπίτι και ετοιμάζομαι να κατέβω στα Προπύλαια. Απο τα blogs και φίλους μαθαίνω την εξέλιξη. Συνειδητοποιώ ότι δεν έχω maalox αλλά του πούστη, κάποιος θα έχει...
Ξεκινάω, με την έγνοια του ανθρώπου μου, που βρίσκεται δίπλα μου.